Ρίο ντε Τζανέιρο, Βραζιλία · Μέρος 2

Ρίο ντε Τζανέιρο: Η πόλη που δεν ήξερες ότι πρέπει να επισκεφθείς - Μέρος 2

2 Οκτωβρίου 2026

Cristo Redentor

Η μέρα ξεκίνησε με ένα από τα πιο γνωστά αξιοθέατα του Ρίο: τον Χριστό Λυτρωτή.

Δεν θυμάμαι αν είχαμε κάνει κράτηση online ή αν βγάλαμε εισιτήριο εκεί, ψέματα δεν θα σου πω.  Αυτό που θυμάμαι όμως είναι ότι, ανεξαρτήτου θρησκείας, το θέαμα είναι πραγματικά εκθαμβωτικό.

Είχε, φυσικά, πάρα πολύ κόσμο, αλλά η θέα από ψηλά ήταν εξαιρετική.

Ανεβήκαμε με το Trem do Corcovado, το τρένο που σε μεταφέρει μέσα από το Tijuca National Park. Η διαδρομή διαρκεί περίπου 20 λεπτά και περνάς μέσα από το πάρκο, που αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες αστικές ζούγκλες στον κόσμο.

Και αν είσαι τυχερός, μπορεί να δεις και μαϊμούδες.

Η Έμμυ είδε.

Εγώ όχι. Δεν ήμουν η τυχερή της ημέρας.

Λίγο Harry Potter στο Ρίο

Πίσω στην πόλη, κάναμε μια στάση στο Real Gabinete Português de Leitura, το Βασιλικό Πορτογαλικό Αναγνωστήριο.

Δεν ξέρω αν είναι το πρώτο πράγμα που θα σκεφτείς όταν ακούσεις «Ρίο», αλλά αξίζει πραγματικά μια επίσκεψη. Η αρχιτεκτονική του εσωτερικού είναι εντυπωσιακή και, για κάποιο λόγο, εμένα μου έδωσε έντονα Harry Potter vibes.

Ίσως έφταιγαν τα βιβλία, ίσως η ατμόσφαιρα. Δεν ξέρω.

Αλλά σίγουρα ένιωσα για λίγο ότι από κάπου θα εμφανιστεί ένας καθηγητής του Hogwarts.

Βροχερές μέρες και βόλτες στη παραλία

Οι μέρες μας στο Ρίο ήταν αρκετά βροχερές, οπότε δεν καταφέραμε να απολαύσουμε τη θάλασσα όσο θα θέλαμε.

Αλλά αυτό δεν μας πτόησε.

Πηγαίναμε βόλτες στην παραλία, περπατούσαμε στην Copacabana και, ακόμα και με συννεφιά, η πόλη είχε τη δική της ομορφιά.

Άλλωστε, δεν χρειάζεται πάντα ήλιος για να απολαύσεις ένα μέρος.

Santa Teresa

Μια από τις πιο βροχερές μέρες αποφασίσαμε να πάρουμε το παλιό ιστορικό τραμ Bondinho de Santa Teresa.

Ξεκινήσαμε από τον σταθμό Carioca, στο κέντρο της πόλης, και ανεβήκαμε προς τη γραφική και μποέμ γειτονιά της Santa Teresa.

Η διαδρομή από μόνη της ήταν εμπειρία. Κάποια στιγμή, αντί να συνεχίσουμε μέχρι το τέλος, αποφασίσαμε να κατεβούμε κάπου στη μέση και να συνεχίσουμε με τα πόδια.

Και κάπου εκεί καταλήξαμε στο Bar do Mineiro, όπου η Έμμυ δοκίμασε τη γνωστή Feijoada.

Εγώ θα είμαι ειλικρινής: δεν αντέχω τα φασόλια. Οπότε δεν ήμουν αρκετά γενναία για να δοκιμάσω. 

Η κριτική της Έμμυς, πάντως, ήταν πολύ καλή.

Το ίδιο και οι κριτικές του εστιατορίου. Είναι ένα παραδοσιακό, χαλαρό μέρος. Οπότε, αν σου αρέσει να δοκιμάζεις τοπικές γεύσεις, οπωσδήποτε να το βάλεις στη λίστα σου.

Ποδηλατάδα στο Ρίο

Μία από τις μέρες αποφασίσαμε να νοικιάσουμε ποδήλατα.

Πήραμε τα ποδήλατά μας, διασχίσαμε την Copacabana και κατευθυνθήκαμε προς μια κοντινή παραλία, τη Red Beach.

Ο καιρός ήταν αρκετά μουντός και σίγουρα όχι ιδανικός για μπάνιο. Αλλά, και πάλι, η ποδηλατάδα ήταν σκέτη απόλαυση.

Αυτό είναι κάτι που αγαπάω στα ταξίδια: δεν χρειάζεται πάντα να έχεις τέλειο καιρό ή το τέλειο πρόγραμμα. Μερικές φορές αρκεί να πάρεις ένα ποδήλατο και να δεις πού θα σε βγάλει.

Ipanema

Φυσικά, δεν θα μπορούσαμε να φύγουμε από το Ρίο χωρίς να επισκεφθούμε την Ipanema.

Μια πιο κοσμοπολίτικη εκδοχή της Copacabana.

Πήγαμε με ταξί, καθώς προτιμήσαμε αυτή την επιλογή για τη συγκεκριμένη διαδρομή.

Εκεί κάναμε λίγα ψώνια και χαζέψαμε τα καταστήματα. Θα βρεις αρκετές γνωστές διεθνείς μάρκες, οπότε δεν ήταν ακριβώς η πιο αυθεντική πλευρά της Βραζιλίας.

Ωραίο μέρος.

Good enough.

Η Έμμυ γίνεται 30!

Και κάπου μέσα σε όλα αυτά ήταν και τα γενέθλια της φίλης μου.

Η είσοδός της στα 30.

Ελπίζω να μη με βρίζει που την ξεπροστιάζω έτσι, αν διαβάζει αυτή τη στιγμή το blog.

Είχαμε κλείσει τραπέζι στο Aprazível, ένα πραγματικά εντυπωσιακό εστιατόριο.

Το φαγητό ήταν πολύ καλό και ο χώρος ακόμα περισσότερο. Έχει υπέροχη θέα και μια πολύ ιδιαίτερη ατμόσφαιρα, οπότε αν ψάχνεις μία πιο ξεχωριστή βραδινή έξοδο στο Ρίο, αξίζει να το βάλεις στη λίστα σου.

Και ένα μικρό bonus: αν έχεις γενέθλια και τους το πεις, σου φέρνουν γλυκάκι με κεράκι χωρις επιπλέον χρέωση.

Δεν θα μπορούσαμε φυσικά να τελειώσουμε τη βραδιά χωρίς ένα ποτό.

Πήγαμε σε ένα τοπικό μπαρ στο κέντρο, δεν θυμάμαι δυστυχώς ποιο. Αλλά πραγματικά δεν θα δυσκολευτείς να βρεις επιλογές για nightlife στο Ρίο.

Just remember: have fun, but always be aware of your surroundings.

Μία μέρα στο νερό

Μέσα στις μέρες που ήμασταν εκεί, αποφασίσαμε να κλείσουμε και ένα boat tour προς Angra dos Reis και Ilha Grande.

Ήταν ολοήμερη εκδρομή και βρήκαμε αρκετές επιλογές online.

Ξεκινήσαμε πολύ νωρίς, περίπου στις 7 το πρωί, με παραλαβή από το ξενοδοχείο. Μετά από περίπου μία ώρα φτάσαμε στο σημείο από όπου θα παίρναμε το καράβι.

Και κάπου εκεί ξεκίνησε το καλύτερο κομμάτι της ημέρας.

Τα νερά ήταν απίστευτα.

Κάναμε δύο ή τρεις στάσεις για κολύμπι και βουτιές, ενώ στην τιμή περιλαμβανόταν και φαγητό σε ένα τοπικό εστιατόριο σε μία από τις παραλίες που επισκεφθήκαμε.

Ήταν από εκείνες τις μέρες που δεν χρειάζεσαι πολλά. Ήλιο, θάλασσα, ένα καράβι και καλή παρέα.

Και κάπου εκεί είδα για πρώτη φορά στη ζωή μου capybaras.

Μην με κρίνεις.

Δεν είχα ιδέα ότι υπάρχουν.

Μια τελευταία βουτιά

Και κάπως έτσι φτάσαμε στην τελευταία μας μέρα.

Είχαμε πτήση πίσω στο Σαλβαδόρ και από εκεί θα ξεκινούσε το ταξίδι της επιστροφής στην Ολλανδία.

Αλλά φυσικά δεν γινόταν να φύγουμε από τη Βραζιλία χωρίς να εκμεταλλευτούμε και το τελευταίο λεπτό.

Μόλις προσγειωθήκαμε στο Σαλβαδόρ, αφήσαμε τις βαλίτσες μας σε lockers στο αεροδρόμιο, πήραμε ένα ταξί και κατευθυνθήκαμε προς μια κοντινή παραλία για μία τελευταία βουτιά.

Επιστροφή στο αεροδρόμιο.

Και… πίσω στην Ολλανδία.

Μέχρι την επόμενη φορά…

Αυτά ήταν κάπως τα highlights των λίγων ημερών μας στο Ρίο.

Δεν προλάβαμε να τα δούμε όλα. Δεν κάναμε όλα όσα είχαμε σημειώσει. Το Ρίο είναι τεράστιο. Χρειάζεσαι βδομάδες για να τα ανακαλύψεις όλα.

Αλλά κάπως έτσι είναι τα ταξίδια.

Δεν είναι checklist.

Είναι οι άνθρωποι, οι βόλτες που δεν είχες σχεδιάσει, το φαγητό που δοκίμασες παρόλο που δεν ήξερες τι είναι, η βροχή που σου χάλασε το πρόγραμμα και τελικά σου χάρισε μια άλλη εμπειρία.

Μέχρι την επόμενη φορά…

Read in English

Ποδήλατα στο Rio

Πολύ πιο εύκολο απ’ όσο περιμέναμε!

Χρησιμοποιήσαμε την εταιρεία Itaú. Κατεβάζεις το app, πληρώνεις με την κάρτα σου και… έφυγες.

Η διαδικασία ήταν πολύ απλή και οι τιμές ήταν λογικές, περίπου σε επίπεδα που θα περίμενες να βρεις και στην Ευρώπη.