Ρίο ντε Τζανέιρο, Βραζιλία · Μέρος 1

Ρίο ντε Τζανέιρο: Η πόλη που δεν ήξερες ότι πρέπει να επισκεφθείς - Μέρος 1

29 Σεπτεμβρίου 2026

Ρίο ντε Τζανέιρο

Αν έχεις ήδη διαβάσει το πρώτο και δεύτερο μέρος του Σαλβαδόρ, τότε ξέρεις ότι το Ρίο δεν ήταν ο πρώτος μας προορισμός στη Βραζιλία.

Αν όχι… τι κάνεις εδώ;

Πήγαινε πρώτα να τα διαβάσεις και μετά γύρνα. 

Μετά από λίγες υπέροχες μέρες στο Σαλβαδόρ, πήραμε την εσωτερική μας πτήση για το Ρίο ντε Τζανέιρο. Ήταν περίπου δυόμισι ώρες και, για άλλη μια φορά, καταλάβαμε ότι τα αγγλικά δεν θα μας πήγαιναν πολύ μακριά. Με τα ιταλικά της Έμμυς, λίγα ισπανικά, δύο-τρεις λέξεις πορτογαλικά και πολλή καλή διάθεση, καταφέραμε να συνεννοηθούμε σχεδόν με όλους.

Και κάπως έτσι… προσγειωθήκαμε στο Ρίο.

Copacabana, το νέο μας σπίτι

Μείναμε στην Copacabana, στο Ritz Copacabana Hotel, μια από τις πιο τουριστικές αλλά και πιο βολικές περιοχές για ταξιδιώτες. Το ξενοδοχείο βρισκόταν λίγα μόλις βήματα από την παραλία, είχε πολύ καλό πρωινό και ήταν ιδανική βάση για να εξερευνήσουμε την πόλη.

Το πρώτο πράγμα που μου έκανε εντύπωση ήταν πόσο διαφορετικό ήταν το Ρίο από το Σαλβαδόρ. Ψηλά κτίρια, ουρανοξύστες, τεράστιες λεωφόροι και ένας ρυθμός πολύ πιο γρήγορος. Ήταν σαν να είχαμε ταξιδέψει σε μια άλλη χώρα.

Walking tour, ξανά και ξανά

Φυσικά, δεν παραλείψαμε ούτε εδώ το αγαπημένο μας walking tour. Αυτή τη φορά το γκρουπ ήταν πολύ μεγαλύτερο, η ξενάγηση κράτησε αρκετές ώρες και καταλάβαμε πόσο τεράστια είναι πραγματικά αυτή η πόλη.

Ειλικρινά πιστεύω ότι είναι ο καλύτερος τρόπος να γνωρίσεις έναν προορισμό. Δεν βλέπεις απλώς αξιοθέατα, αλλά ακούς ιστορίες που δύσκολα θα ανακάλυπτες μόνος σου.

Confeitaria Colombo

Η πρώτη μας στάση ήταν το ιστορικό Confeitaria Colombo, ένα από τα πιο όμορφα καφέ του κόσμου και για χρόνια σημείο συνάντησης συγγραφέων, καλλιτεχνών και διανοουμένων της Βραζιλίας.

Δυστυχώς είχε τόσο πολύ κόσμο που δεν προλάβαμε να καθίσουμε. Περιηγηθήκαμε λίγο στο εσωτερικό του, χαζέψαμε τη μοναδική αρχιτεκτονική και υποσχεθήκαμε ότι θα επιστρέψουμε αργότερα με την ησυχία μας.

Αν βρεθείς εκεί, δοκίμασε οπωσδήποτε Bolinho και Coxinha. Α, φυσικά και τα περίφημα Brigadeiros, που θα βρεις και στο δρόμο σε πλανώδιους πωλητές. Ναι, μοιάζουν λίγο με τα δικά μας τρουφάκια, αλλά η βραζιλιάνικη εκδοχή έχει άλλη χάρη.

Escadaria Selarón

Τελειώνοντας το walking tour, συνεχίσαμε μόνες μας προς την Escadaria Selarón, ίσως το πιο φωτογραφημένο σημείο του Ρίο.

Πρόκειται για μια εντυπωσιακή σκάλα με περισσότερα από 2.000 κεραμικά πλακάκια από περισσότερες από 60 χώρες, που συνδέει τις γειτονιές Lapa και Santa Teresa.

Θα είμαι ειλικρινής: είναι πολύ τουριστικό. Η πολυκοσμία αφαιρεί λίγο από τη μαγεία του, αλλά αν βρίσκεσαι στο Ρίο αξίζει να το επισκεφθείς. Άλλωστε… το λέω εγώ, ένας ακόμη τουρίστας που περίμενε υπομονετικά να βγάλει φωτογραφία. 

Γύρω από τη σκάλα θα βρεις υπαίθρια μαγαζιά, μικρούς πάγκους και αρκετές επιλογές για φαγητό και ποτό. Η ατμόσφαιρα ήταν πραγματικά πολύ όμορφη.

Ο καθεδρικός που μοιάζει με πυραμίδα

Περπατώντας στην πόλη, από μακριά είδαμε ένα τεράστιο κτήριο που έμοιαζε περισσότερο με πυραμίδα παρά με εκκλησία. Η περιέργεια μας νίκησε και κατευθυνθήκαμε προς τα εκεί.

Έτσι ανακαλύψαμε τον Metropolitan Cathedral of Saint Sebastian.

Εξωτερικά είναι εντελώς διαφορετικός από κάθε καθεδρικό που έχω δει, αλλά το εσωτερικό του είναι πραγματικά εντυπωσιακό. Οι τεράστιες πολύχρωμες βιτρό λωρίδες φωτός δημιουργούν μια σχεδόν μαγική ατμόσφαιρα. Για εμάς ήταν και μια μικρή ανάσα από την αφόρητη ζέστη της πόλης.

Sugarloaf: η θέα που δεν ξεχνιέται

Το απόγευμα ήταν αφιερωμένο σε ένα από τα πιο εμβληματικά αξιοθέατα της Βραζιλίας: το Sugarloaf Mountain.

Είχαμε κλείσει τα εισιτήριά μας online και επιλέξαμε skip-the-line, κάτι που πραγματικά άξιζε γιατί οι ουρές ήταν τεράστιες.

Το διάσημο διαφανές τελεφερίκ (Bondinho do Pão de Açúcar) σε ανεβάζει σε δύο διαφορετικά επίπεδα και η θέα γίνεται όλο και πιο εντυπωσιακή. Αν μπορώ να σου δώσω μία μόνο συμβουλή, πήγαινε λίγο πριν το ηλιοβασίλεμα. Έτσι θα δεις το Ρίο με το φως της ημέρας, θα απολαύσεις το ηλιοβασίλεμα και θα μείνεις αρκετά ώστε να ανάψουν τα φώτα της πόλης.

Είναι από εκείνες τις εικόνες που δεν αποτυπώνονται ποτέ ακριβώς σε μια φωτογραφία.

Samba κάτω από τα αστέρια

Νομίζεις ότι η μέρα τελείωσε; Ούτε καν.

Από το Sugarloaf κατευθυνθήκαμε στην Pedra do Sal, στην ιστορική περιοχή που είναι γνωστή ως Pequena África* («Μικρή Αφρική»)*. Εκεί πραγματοποιείται μία από τις πιο αυθεντικές υπαίθριες βραδιές σάμπα στο Ρίο (Roda de Samba da Pedra do Sal). 

Πάγκοι με φαγητό, παγωμένες μπύρες, πολύ οικονομικά ποτά και εκατοντάδες άνθρωποι που μαζεύονται αυθόρμητα γύρω από τους μουσικούς. Δεν είναι παράσταση. Είναι η ζωή της πόλης.

Κλείσαμε τη βραδιά με μια τελευταία μπύρα στο Bafo da Prainha, ένα μικρό υπαίθριο μπαρ στην περιοχή Largo São Francisco da Prainha.

Και κάπου εκεί σκεφτόμουν ότι το Ρίο δεν έμοιαζε καθόλου με την εικόνα που είχα στο μυαλό μου πριν έρθω. Ήταν πολύ πιο ζωντανό, πολύ πιο ανθρώπινο και, κυρίως, γεμάτο μουσική.

Τα λέμε στο δεύτερο μέρος!

Read in English

Roda de Samba da Pedra do Sal

Η πιο παραδοσιακή και εμβληματική βραδιά σάμπα στην Pedra do Sal γίνεται κάθε Δευτέρα, συνήθως από τις 19:00-20:00 μέχρι τα μεσάνυχτα. Και φυσικά, η μουσική και ο χορός συχνά συνεχίζονται μέχρι αργά.

Είσοδος: Δωρεάν Πρόκειται για δημόσια, υπαίθρια εκδήλωση στον δρόμο, οπότε δεν χρειάζεται εισιτήριο.